[บทนำ] อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด
posted on 02 Oct 2009 21:59 by ojazzy
Que sera, sera.
Whatever will be, will be.
The future’s not ours to see.
Que sera, sera.
บทเพลงๆนี้มากระทบโสตประสาทโดยบังเอิญในฐานะของเพลงประกอบโฆษณาชิ้นหนึ่งซึ่งเพิ่งออกอากาศเมื่อไม่นาน ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงรู้สึกประทับใจเพลงนี้หลังจากได้ฟังอีกครั้งหนึ่ง ครั้งสุดท้ายที่ได้ยินเพลงนี้ก็เมื่อครั้งยังเป็นเด็กเลยมั้ง แต่เท่าที่นึกออกเหตุผลที่พอเป็นไปได้มีอยู่อย่างหนึ่งก็คือ
บทเพลงมันช่างสะท้อนชีวิตจริงเสียมากมาย
ณ เวลาที่ผมกำลังนั่งพิมพ์เอนทรีนี้ เหลือเวลาอีก 4 วันก่อนที่จะได้จับเครื่องบินไปสูดกลิ่นดินแดนอาทิตย์อุทัย
ดินแดนที่ครั้งหนึ่งเคยใฝ่ฝันว่าอยากจะไปเยือนสักครั้งหนึ่งในชีวิต
เหตุผลที่ใฝ่ฝันถึงน่ะเหรอ ผมว่าเพื่อนๆหลายๆคนก็คงจะเข้าใจดี
โถ ก็อยู่กับสภาพแวดล้อมที่เหมือนคอยสะกดจิตให้นึกถึงญี่ปุ่นมาตั้งแต่ไร
ทั้งการ์ตูนญี่ปุ่น เกมญี่ปุ่น อาหารญี่ปุ่น เพลงญี่ปุ่น สาวญี่ปุ่น เป็นต้น
รีบจบการสาธยายตัวอย่างที่เกี่ยวกับญี่ปุ่นเพียงเท่านี้ดีกว่าก่อนที่จะหลุดเขียนตัวอย่างบางตัวอย่าง ฮ่าๆ
แล้วแต่ละอย่างก็นับว่าแจ่มๆทั้งนั้น ของเขาดีขนาดนี้ แล้วใครจะไปทนไหวล่ะ!!
ประกายไฟความอยากไปเยือนญี่ปุ่นจึงเกิดขึ้นด้วยประการฉะนี้
แต่คิดเหรอว่าไอ้ประกายไฟเล็กๆมันจะทำให้ผมร้อนรนจนถึงขั้นกระโดดออกไปตีตั๋วไปญี่ปุ่นน่ะ?
ปกติผมจะเป็นคนที่ติดบ้านเอามากๆ เรียกง่ายๆว่าขี้เกียจเที่ยว
ถ้ามีวันหยุดยาวๆก็อยากจะนอนอืดอยู่ที่บ้านบ้างอะไรบ้าง
จะให้ไปหาที่เที่ยวเองน่ะเหรอ ถ้าไม่มีใครมาชวนก็ขอบายดีกว่า ทั้งไม่เหนื่อยทั้งประหยัดเงิน โอ้ว ดีขนาด
แต่เปลวเพลิงก็เริ่มถูกราดด้วยน้ำมันครั้งแล้วครั้งเล่าจนท้ายที่สุดก็กลายไปเปลวเพลิงขนาดใหญ่ที่พอจะเผาไหม้ไล่ให้ผมไปญี่ปุ่นซะเดี๋ยวนั้นเลยล่ะ
น้ำมันที่ว่าก็มีอยู่หลายชนิดทั้งเบนซินดีเซล...บลา บลา บลา...
อย่าเพิ่งทำหน้าสมเพชมุขของผมสิครับ ถ้าจะให้ดีก็ยิ้มให้มุขนี้หน่อยสักนิดก็ได้ แฮะๆ
เอาล่ะ ต่อกันแบบเป็นเรื่องเป็นราวดีกว่า
น้ำมันที่ว่าก็คือการเรียนภาษาญี่ปุ่นนั่นเอง
ด้วยเหตุผลเดียวกับเหตุผลที่ทำให้ผมอยากไปญี่ปุ่น ผมจึงเริ่มเรียนภาษาญี่ปุ่นโดยเริ่มจากการเรียนกับสถาบันสอนภาษาข้างนอก
ณ เวลานั้นผมยังเป็นนักเรียน ม. 6 ยังวัยรุ่นอยู่เลยทีเดียว
อ้อ อย่านึกว่าผมแก่แล้วนะ ตอนนี้ก็ยังวัยรุ่นอยู่ ฮ่าๆ
และผมก็เรียนต่อมาเรื่อยๆ พอเข้ามหาลัยก็เลือกเรียนคณะศิลปศาสตร์ ภาษาญี่ปุ่นธุรกิจ แล้วก็ศึกษามาเรื่อยๆ
อืม อยากเก่งกว่านี้แฮะ สงสัยต้องไปญี่ปุ่นซะแล้ว
ด้วยเหตุนี้จึงไม่รีรอ ตั้งเป้าไว้ว่าเรียนมหาวิทยาลัยจบแล้วเราจะไปญี่ปุ่นทันที!!
ในที่สุดเวลานั้นก็กำลังจะมาถึง เวลาที่จะได้ไปเยือนดินแดนในฝัน
และนี่เป็นครั้งแรกที่จะไปอยู่ห่างไกลแผ่นดินบ้านเกิดเป็นระยะเวลานานพอสมควร
หนทางข้างหน้าจะเป็นเช่นไร ชีวิตจะพบกับความเปลี่ยนแปลงขนาดไหน
ณ ตอนนี้ผมเองก็ไม่อาจล่วงรู้และคงไม่มีใครบอกผมได้อย่างแน่นอน
ว่าแล้วก็เอาเพลงมาฟังอีกสักครั้งดีกว่า
Que sera, sera.
Whatever will be, will be.
The future’s not ours to see.
Que sera, sera.
อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดล่ะเนอะ :)
edit @ 2 Oct 2009 22:04:59 by ojazzy
) แต่ถ้าไม่ลองมันก็ไม่รู้ใช่ม้าาา